Santiago en Valparaíso

Dinsdag vertrokken we vroeg in de ochtend naar de luchthaven in Buenos Aires voor het tweede deel van onze KLM vlucht. Het was vrijwel de gehele vlucht helder waardoor we de besneeuwde toppen van de Andes onder ons voorbij zagen komen.

Santiago voelde meteen heel anders aan dan Buenos Aires. Wat ruwer en onverzorgder maar ook een stuk kleiner en overzichtelijker (helaas ook veel duurder…). Het appartementje dat we gehuurd hebben ligt in de wijk Lastarria, naast een metrostation wat erg handig is. Het is nog iets kleiner dan ons vorige onderkomen en heeft geen airco maar met een paar ventilatoren is het nog net te doen. Op het dak is een klein zwembad wat vooral voor de kinderen heel fijn is. Ondanks de aanzienlijke temperatuur (ruim boven de 30 graden) voelt het niet zweterig.

De eerste avond zijn we iets gaan eten in een restaurantje in ons straatje, Bocanáriz. Geweldig lekker! De kinderen hebben het niet meegekregen want Sebastian viel al voor het eten gebracht werd in slaap en Laurine was zo moe dat ze er geen belangstelling voor had. Met een slapende zoon op mijn rug naar ons appartementje gewandeld.

Woensdagochtend namen we de metro naar de wijk Condes waar we ontbeten hebben en les gegeven. Daarna naar winkelcentrum Costanera waarin je een lift kunt nemen naar de bovenste verdieping. Het is het hoogste gebouw van Latijns Amerika (Sky Costanera). De lift zoeft in enkele seconden naar de 61ste verdieping, je voelt het aan je oren. Het was heel rustig toen wij er waren zodat we op ons gemak het uitzicht aan alle kanten konden bewonderen.

Een paar dingen gekocht voor de lunch en de metro genomen naar de andere kant van de stad, Quinta Normal. In het park iets gegeten en naar Museo Artequin gewandeld. Het gebouw dateert uit 1889 en was het Chileense paviljoen op de wereldtentoonstelling in Parijs. Er hangen replica’s van grote meesters op kinderhoogte en de kinderen kunnen er knutselen. Na een uurtje waren we er wel weer klaar en zijn we richting zwembad gegaan. De kinderen wilden ’s avonds heel graag naar een ‘rijst-restaurant’ wat een lekkere Thaise streetfood bar is geworden gevolgd door een ijsje in de avondzon. Sebastian vond het net de Glacier de la Poste in Knokke 😉

Vanmorgen vroeg opgestaan en om 7.30u vertrokken naar het busstation voor een dagtrip naar Valparaíso. Vantevoren keek ik pro forma nog even naar het weerbericht maar ook in Valparaíso beloofde het warm te zijn. Goed een uur buiten Santiago begon het dicht te trekken en toen we Valparaíso binnenreden zagen we mensen met jassen, truien en lange broeken… het deed me denken aan ons uitstapje naar Ronda in de Paasvakantie waar het onverwacht 5 graden bleek te zijn. Hier was het wel iets warmer maar met blote armen en benen toch heel fris! Blijkbaar zorgt de nabijheid van de zee voor koele, nevelige ochtenden en breekt in de middag de zon door. In een grote supermarkt snel een paar truitjes gekocht. Die komen in Patagonië vast nog van pas.

Na een eerste ritje in een ‘collectivo’ kwamen we in het centrum. De stad heeft veel hoogteverschil waardoor er steile trappen en wankele liftjes zijn tussen de verschillende buurten. Kenmerkend voor Valparaíso zijn de gekleurde huizen en muurschilderingen. Die zie je inderdaad overal maar vaak is het ook lelijke graffiti. Verder veel afval, zwerfhonden en algeheel verval waardoor wij niet echt onder de indruk raakten.

Rond 13.30u hadden we het wel gezien en besloten we terug te gaan. Wederom konden we voor een klein bedrag met een collectivo mee die ons voor de deur van het busstation afzette. Per comfortabele bus terug naar Santiago, stukje in de metro en op naar het zwembad voordat ‘school’ begon. Ik heb een paar wasjes gedaan en Pieter les gegeven.

Vanavond wilden we pizza eten maar dat bleek iets lastiger dan verwacht omdat alle pizzatenten die we tegenkwamen bedoeld waren om af te halen. Tenslotte maar een paar pizza’s meegenomen en op een bankje opgegeten. Nog even ervan genieten dat het hier ’s avonds heerlijk warm is.